Online werk wordt vaak slecht betaald.

12 april 2017
Online werk, dat miljoenen mensen in ontwikkelingslanden helpt rond te komen, wordt slecht betaald en biedt geen bescherming tegen uitbuiting, zo blijkt uit een VN-studie naar de flexeconomie. Steeds vaker worden via online platforms mensen ingehuurd voor een aantal uren per week.

Soms gaat het om diensten ter plaatse, zoals huishoudelijk werk, maar in de meeste gevallen is het digitaal werk, zoals schrijfwerk of het bijhouden van sociale media. Iedereen kan solliciteren naar dit soort werk. Daarom zien organisaties zoals de Wereldbank en het VN-Ontwikkelingsprogramma (UNDP) deze ontwikkeling als kans voor voor de tientallen miljoenen mensen die jaarlijks op de arbeidsmarkt komen. Uit een gezamenlijke studie van de Universiteit van Oxford in Groot-Brittannië en de Universiteit van Pretoria in Zuid-Afrika, blijkt echter dat het aanbod van digitaal werk ver achterblijft bij de vraag.

Op de Filipijnen bijvoorbeeld zoeken 220.000 mensen werk via een van de grootste online platforms, maar bij slechts 33.000 van hen leidde dat ook daadwerkelijk tot een of meer opdrachten. Overaanbod van freelancers is volgens de onderzoekers ook een probleem in Kenia en in mindere mate in Maleisië, Vietnam, Nigeria en Zuid-Afrika. De onderzoekers betrokken vijfhonderd mensen bij het onderzoek. Zij gaven aan gemiddeld achttien uur per week te besteden aan het online zoeken naar werk en reageren op vacatures. Bijna de helft (43 procent) had het gevoel eenvoudig vervangbaar te zijn, omdat het werk op elk moment opgezegd kan worden.

Drie kwart van de geïnterviewden gaf aan zelden of nooit face to face te communiceren met andere werknemers. Freelancers wisten vaak nauwelijks iets over hun klanten (10 procent kende zelfs niet eens hun naam). Bij deze groep kwamen gevoelens van isolatie het meest voor. 70 procent gaf aan graag meer te willen weten over hun werkgever. Overwerk is normaal in de sector. Sommige freelancers werken meer dan 70 uur per week, ook ’s nachts. Twee derde gaf echter aan dat de inkomsten een belangrijke aanvulling op hun huishoudinkomen zijn. Meer dan de helft gaf ook aan dat het werk soms complex is, een teken dat het uitdaging biedt.

Hoofdauteur Mark Graham, die afgelopen week de uitkomsten van het onderzoek besprak tijdens de Digital Development Summit in Londen, zei dat de platforms vaak gebruik maken van werknemers uit het buitenland en dat er qua belastingen weinig tegenover staat. Hij pleit er onder meer voor om regelgeving opnieuw te bekijken en fairtrade-oplossingen te zoeken. Valerio De Stefano, verbonden aan de Bocconi-universiteit in Milaan, zegt dat onlineplatforms te maken hebben met alle bekende problemen die ook elders op de arbeidsmarkt voorkomen. ,,Het is in feite net als met havenarbeiders. Ze wachten, en wachten, tot het werk arriveert. Maar als je in India zit, moet je vaak ’s nachts online zijn voor werk in de Verenigde Staten.”

In rijke landen zijn al initiatieven ontstaan om flexwerkers te organiseren in vakbonden, zegt hij. In ontwikkelingslanden is dat moeilijker. De situatie veranderen kan het best via de bemiddelingsplatforms zelf. Zij hebben gedetailleerde informatie over hun freelancers. Ze kunnen daarom ook de verantwoordelijkheid op zich nemen om belastingen te innen en af te dragen en voor sociale zekerheid te zorgen. Ze kunnen daarnaast gegadigden beter screenen en selecteren, zodat er voor deze mensen minder tijd verloren gaat aan zoeken naar werk waarop ze toch geen kans maken.

Bron: Friesch Dagblad
Gepubliceerd: 29-03-2017

Bent u regionaal betrokken en wilt u dat uw mening meetelt?

Word dan panellid van het RegioNoordPanel.

Geef uw mening over (nieuwe) producten van NDC mediagroep.

Als dank voor uw medewerking maakt u elk kwartaal kans op leuke prijzen!

Horen de redacties van LC, DVHN en FD ook uw stem?

Via het RegioNoordPanel geven noorderlingen hun mening over uiteenlopende onderwerpen.